تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

در کشور ما فرصت‌های گردشگری فراوانی هست که تاکنون کمتر به آنها پرداخته شده می باشد. مدیریت کلان در صنعت گردشگری بایستی فرصت‌ها را شناسایی کرده و آنها را در طرح جامع گردشگری کشور بگنجاند و زمینه سرمایه‌گذاری را در آنها مهیا کند. ایران در میان 200 کشور جذب کننده گردشگر در جهان رتبه 56 و از نظر درآمد ارزی رتبه 69 را دارد.

گردشگری فرهنگی به‌نوعی عیان و پنهان در حراست از میراث فرهنگی یک ملت و معرفی آن به جهانیان اهمیت ویژه‌ای دارد. ما در گونه‌شناسی جاذبه‌های گردشگری فرهنگی، هشت مورد عمده را طبقه‌بندی می‌کنیم که عبارتند از: سایت‌های باستان‌شناسی، تاریخی و فرهنگی، الگوهای خاص فرهنگی، هنرها و صنایع دستی، فعالیت‌های جذاب اقتصادی، اماکن شهری جذاب، موزه‌ها، جشنواره‌ها و رویدادهای فرهنگی و آخر هم آداب و رسوم مهمان‌پذیری ساکنان. در این بین مجموعه‌های فرهنگی تاریخی سه‌گانه تهران شامل: نیاوران، سعدآباد و گلستان تأثیر بی‌بدیلی در رونق صنعت گردشگری ایران دارند. براین اساس، مطالعه تأثیر این مجموعه‌ها بر جذب گردشگر به‌عنوان موضوع رساله درنظر گرفته شده می باشد.

این رساله به‌دنبال مطالعه این فرضیه می باشد که: «مدیریت صحیح مجموعه‌های فرهنگی و اطلاع‌رسانی گسترده و مفید در این زمینه هم از نظر جنبه‌های اقتصادی جذب گردشگر و هم از لحاظ اثرات تبلیغی و بازتاب گسترده بین‌المللی می‌تواند نتایج بسیار مثبتی برای کشور میزبان دربر داشته باشد و زمینه را برای جذب انواع مختلف گردشگر فراهم سازد.» همچنین این اهداف و سؤالات را پیگیری می کند که معضلات و موانع موجود در توسعه گردشگری مجموعه‌های فرهنگی و همچنین تأثیر و تأثیر مجموعه‌های فرهنگی بر جذب گردشگر و توسعه گردشگری در شهر تهران چیست؟

روش پژوهش در این رساله، روش توصیفی و اکتشافی و پیمایشی می باشد که با مطالعه اسنادی و کتابخانه‌ای و مطالعه میدانی و مصاحبه با گردشگران (تکمیل پرسشنامه)در پی یافتن پاسخ به سؤالات پژوهش و مطالعه زیرگسست‌های گردشگری در مجموعه‌های فرهنگی موضوع این رساله می‌باشد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌های پرسشنامه که از مصاحبه با 50 نفر از گردشگر بازدیدکننده از این سه مجموعه در ایام نوروز 1390 به‌دست آمده، دستمایه پاسخ به سؤالات و اثبات فرضیه رساله قرار گرفته می باشد.

واژگان کلیدی: میراث فرهنگی؛ اماکن فرهنگی؛ مجموعه تاریخی-فرهنگی؛ گردشگر؛ صنعت گردشگری

 

 

 

مقدمه

بشر از ابتدای خلقت به جابجایی و سفر می‌پرداخته می باشد. به‌‌دست آوردن غذا، آب، امنیت یا یافتن منابع جدید، انگیزه‌های اولیه بشر برای تحرک و سفر بودند. اما بعد از آنکه نیازهای اولیه بشر تأمین گردید، تفکر و اندیشه سفر برای سرگرمی، لذت و کشف مکان‌های جدید، آغاز گردید. مسافرت و کاوش برای یافتن چیزهای تازه، به تأمین امکانات و فناوری تدارک لوازم یا طریقه سفر، بستگی داشته می باشد. مسافران اولیه با پای پیاده یا سوار بر حیوانات اهلی سفر می‌کردند. ساختن قایق و کشتی، سفرهای دریایی را ممکن نمود و اختراع چرخ، روش‌های جدیدی برای مسافرت بر روی زمین را امکان‌پذیر نمود. هر پیشرفت و تکامل در دانش بشری و فناوری، فرصت‌های جدید گردشگری برای افراد انسانی را افزایش داد. در زمانی که تمدن شکل گرفت، جاده‌های بهبود پیدا نمود و حکومت‌ها برپا و مستحکم شدند، میل به سفر به مقصود کشف مکان‌های جدید، کاووش برای یافتن منابع و امکانات بهتر زندگی، فراگیری دانش، بازدید و مقاصد مذهبی افزایش پیدا نمود .

گردشگری مجموعه‌ای از اقدامات، خدمات و صنایعی می باشد که به مسافران خدماتی مانند، حمل و نقل، تامین محل‌های اقامت، جایگاه‌های تهیه و تدارک غذا، فروشگاه‌ها و بازارها، محل‌های تجاری و تسهیلات دیگر ارائه می‌دهند و سایر خدمات مهمان‌نوازی برای افراد یا گروه‌هایی که از خانه و محل زندگی خود دور افتاده‌اند را فراهم می کند . (مهریاری،1389ص 2 ،tebyan-zn.ir)

در حال حاضر گردشگری به‌عنوان یکی از بزرگترین و متنوع‌ترین صنایع دنیا مطرح می‌باشد و رشد سریع آن تغییرات اجتماعی، اقتصادی و محیطی فراوانی را به دنبال داشته می باشد و به‌همین دلیل نیز به یک حوزه مهم مطالعاتی بین پژوهشگران مبدل شده می باشد. از نظر اقتصادی، گردشگری بین‌المللی بیشترین عایدی را ایجاد می کند، دریافتی‌های ارزی حاصل از گردشگری بین‌المللی بیشتر از محصولات نفتی، خودرو و تجهیزات ارتباطی تأمین می گردد. گردشگری تأثیر مهمی در ترغیب سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، ایجاد درآمد برای دولت و اشتغال‌زایی مستقیم و غیرمستقیم در سراسر دنیا داشته می باشد. یکی از ارکان توسعه جهانگردی، تقاضا برای آن می باشد که از ساختار پیچیده‌ای نیز برخوردار می باشد؛ زیرا افزایش یا کاهش سهم یک کشور از درآمدهای گردشگری جهانی، به عوامل و متغیرهایی بستگی دارد که با در نظر داشتن نوع کشور، مسائل اداری و اجرایی و سطح آمار و اطلاعات موجود می‌تواند متفاوت باشد. ایران با در نظر داشتن امتیازات فراوانی که از نظر تنوع آب و هوایی، جاذبه‌های طبیعی، تاریخ و تمدن کهن، آثار باستانی و مذهبی، معماری، صنایع دستی، فرهنگی و جغرافیایی دارد، از قابلیت‌های فراوانی برای تبدیل شدن به قطب گردشگری جهانی برخوردار می باشد؛ پس سهم ایران از عایدی‌های صنعت گردشگری جهان بسیار ناچیز می باشد.

امروزه توسعه گردشگری در تمامی عرصه‌ها، چه در سطح ملی و منطقه‌ای و چه در سطح بین‌المللی مورد توجه برنامه‌ریزان دولتی و شرکت‌های خصوصی قرار گرفته می باشد. بسیاری از کشورها به‌صورت فزاینده‌ای به این حقیقت پی‌برده‌اند که برای بهبود وضعیت اقتصادی خود بایستی ابتکار اقدام به‌خرج دهند و درصدد یافتن راه‌های تازه‌ای برآیند. (لطفی، 1384ص 7) آگاهی جوامع از اینکه گردشگری منبع درآمدی ارزی بسیار مناسب و قابل ملاحظه‌ای در اختیار اقتصاد یک کشور قرار می‌دهد، باعث شده می باشد که گردشگری مفهومی بسیار گسترده در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پیدا کند و به‌عنوان یک صنعت تلقی گردد. (طهماسبی پاشا و مجیدی، 1384: 13) بسیاری از کشورها این صنعت پویا را به‌عنوان منبع اصلی درآمد، اشتغال، رشد بخش خصوصی و توسعه ساختار زیربنایی می‌دانند. اگر چه در نواحی گوناگون، شرایط متفاوت می باشد، گردشگری همواره عامل مهمی برای توسعه اقتصادی به‌حساب می‌آید . (ابراهیمی و خسرویان، 1384ص 6)

توسعه صنعت گردشگری، به‌ویژه برای کشورهای در حال توسعه که با معضلاتی همچون اندازه بیکاری بالا، محدودیت منابع ارزی و اقتصاد تک محصولی مواجه هستند، از اهمیت فراوانی برخوردار می باشد. اقتصاد ایران نیز اتکای شدیدی به درآمدهای حاصل از صادرات نفت دارد و متغیرهای کلان اقتصادی آن با پیروی از قیمت جهانی نفت در طول زمان دچار نوسانات شدیدی می گردد. طریقه حاکم بر متغیرهایی مانند تولید ناخالص ملی، سرمایه‌گذاری ناخالص، درآمد سرانه و غیره در سه دهه اخیر اقتصاد ایران، به روشنی نشان‌دهنده این موضوع می باشد. از این‌رو، به‌مقصود تنو ع بخشیدن به منابع رشد اقتصادی و درآمدهای ارزی و هم چنین ایجاد فرصت‌های جدید شغلی در کشور، توسعه صنعت گردشگری از اهمیت فراوانی برخوردار می باشد؛ زیرا که ایران از نظر جاذبه‌های گردشگری جزء ده کشور اول جهان قرار دارد و از پتانسیل بسیار زیادی برای جهانگردی و گردشگری بین‌المللی برخوردار می باشد. (صباغ کرمانی و امیریان، 1379ص 17) از این رو بایستی زمینه‌های توسعه گردشگری، به‌عنوان یک استراتژی از جنبه‌های اقتصادی، سیاسی و حقوقی فراهم گردد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فصل اول

 

کلیات پژوهش

 

 

فصل اول: کلیات پژوهش

1-1- اظهار مسئله:

میراث فرهنگی به‌عنوان یک پدیده اجتماعی، جنبه جبری و تحمیلی بر محیط اجتماعی و زندگی بشر‌ها دارد. به‌طوری که عده‌ای نتیجه این رفتار تعاملی را در یک نگاه، «میراث فرهنگی» می‌گویند. میراث فرهنگی نشانه هویت جامعه و نگاه مردم یک جامعه به یک پدیده می باشد. طرز زندگی، کیفیت زندگی، آداب و رسوم، عقاید، ارزش‌ها، هنجارها و بالاخره فرهنگ هر جامعه در میراث فرهنگی آن نهفته می باشد. این میراث که نشانه هویت جامعه می باشد در فرایند جهانی شدن دستخوش تحولات می گردد و در این راستا مهمترین مسئله، حفظ و حراست از میراث فرهنگی و معرفی آن به دیگر جوامع می باشد و در این ارتباط، «گردشگری» دارای تأثیر بارزی می باشد.

گردشگری فرهنگی خود به‌نوعی عیان و پنهان در حراست از میراث فرهنگی یک ملت و معرفی آن به جهانیان اهمیت ویژه‌ای دارد. ما در گونه‌شناسی جاذبه‌های گردشگری فرهنگی، هشت مورد عمده را طبقه‌بندی می‌کنیم که عبارتند از: سایت‌های باستان‌شناسی، تاریخی و فرهنگی، الگوهای خاص فرهنگی، هنرها و صنایع دستی، فعالیت‌های جذاب اقتصادی، اماکن شهری جذاب، موزه‌ها، جشنواره‌ها و رویدادهای فرهنگی و آخر هم آداب و رسوم مهمان‌پذیری ساکنان.

هریک از این جاذبه‌ها، ویژگی‌ها و خصوصیات خاص خود را دارد. خوشبختانه ایران از نظر جاذبه‌های فرهنگی بسیار غنی می باشد. موزه‌ها معمولاً در مکان‌های شهری و با موضوع‌های مختلفی همچون باستان‌شناسی، تاریخی، قوم‌نگاری، تاریخ طبیعی، هنری، صنایع دستی، علم و تکنولوژی، صنعت و… برپا شده‌اند. امروزه درصد بالایی از موفقیت موزه‌ها در جاذبه‌های معماری، تسهیلات، شیوه مدیریت و به‌گونه کلی کیفیت آن بستگی دارد. در ایران به‌اندازه کافی به موزه‌ها توجه نمی‌گردد و بسیاری از آنها به انبار تبدیل شده‌اند.

ایران در میان 200 کشور جذب کننده گردشگر در جهان رتبه 56 و از نظر درآمد ارزی رتبه 69 را دارد. در مورد معرفی جاذبه‌های گردشگری ایران، مسئولین مربوطه ضمن اینکه بایستی معرفی همه‌جانبه‌ای از آثار موزه‌ها داشته باشند، به‌صورت تعریف‌شده‌ای بایبد مخاطبان خود را طبقه‌بندی کنند تا بنا بر سلیقه و علاقه هر طیف، نوع ابزار اطلاع‌رسانی را انتخاب کنند. معرفی توانمندی‌های گردشگری در ایران، ابزارهای مختلف و اظهار‌های متفاوتی را برای انتقالاطلاعات و پیام می‌خواهد که در این زمینه حضور اساتید ارتباطات و وسائل ارتباط جمعی به‌همراه پژوهش‌گرانی که داده‌های به‌روز را در اختیار مسئولین قرار دهند امری ضروری می باشد و این همه بستگی به برنامه‌ریزی متولیان امر برای بهره گیری مطلوب از نظر کارشناسان دارد، اما در این بین نمی‌توان و نباید حضور بخش خصوصی را نادیده انگاشت. در این ارتباط، دستورهای رسمی راهگشا نخواهد بود. اینکه سازمان گردشگری بخش خصوصی را موظف کند که به‌ازای خروج گردشگران ایرانی بایستی گردشگران خارجی را به داخل جذب کند، چندان کارساز و مقدور نیست. تنها راه، اطلاع‌رسانی درست و فراهم کردن امکانات لازم و تعامل بین بخشی می باشد تا علاوه بر افزایش حضور گردشگران، به کیفیت کار و ارائه خدمات بهینه نیز توجه لازم مبذول گردد.

در کشور ما فرصت‌های گردشگری فراوانی هست که تاکنون کمتر به آنها پرداخته شده می باشد. مدیریت کلان در صنعت گردشگری بایستی فرصت‌ها را شناسایی کرده و آنها را در طرح جامع گردشگری کشور بگنجاند و زمینه سرمایه‌گذاری را در آنها مهیا کند. گردشگری مذهبی و جاذبه‌های فرهنگی می‌تواند به‌عنوان یکی از فرصت‌های مناسب برای ایران باشد. مجموعه فرهنگی سعدآباد چهار دوره تاریخی قاجاریه، پهلوی اول و پهلوی دوم و دوره بعد از انقلاب اسلامی را شامل می گردد. این مجموعه در دوره قاجاریه، محل استقرار و سکونت تابستانی شاهان این سلسله بوده می باشد. کاخ گلستان نیز مجموعه‌ای از بناهای تاریخی می باشد که در زمان‌های مختلف ساخته شده‌اند و در میدان ارگ تهران واقع شده می باشد.

مروری گذرا بر تاریخچه ورود جهانگردان و گردشگران به ایران نشان می‌دهد که عمده آنها گردشگران فرهنگی هستند و برای آشنایی با فرهنگ ایران و آثار باستانی و تاریخی به ایران می‌آیند. کارشناسان گردشگری عقیده دارند که یکی از مهمترین عوامل جذب گردشگران، امنیت، میهمان‌نوازی و وجود آثار و ابنیه تاریخی قابل توجه، سهولت دریافت روادید، بهره گیری از دانش‌آموختگان رشته‌های مختلف مرتبط با صنعت گردشگری می باشد و از همه مهمتر ارائه خدمات مناسب برای آنهاست. با مدیریت صحیح می‌توان از صنعت گردشگری و به‌ویژه مجموعه‌های فرهنگی و تاریخی برای افزایش درآمد ملی به‌جای اتکا بر صادرات نفت حداکثر بهره‌برداری را نمود. هدف این پژوهش مطالعه تأثیر اماکن فرهنگی در جذب گردشگر و ارائه راه‌حل‌های جدید جهت جذب گردشگر در مجموعه‌های فرهنگی سعدآباد، نیاوران و گلستان می‌باشد.

1-2- ضرورت انجام پژوهش:

     صنعت گردشگرى در جهان در دهه‏هاى اخیر از رشد بسیار خوبى برخوردار بوده می باشد، به طورى که در سال 1950 تعداد گردشگران بین‏المللى 25 میلیون نفر و درآمد حاصل از آن (1/2) میلیارد دلار بوده می باشد. در سال 1999 تعداد گردشگران به 9/656 میلیون نفر و اندازه درآمد حاصل از آن به 455 میلیارد دلار رسیده می باشد و پیش‏بینى مى‏گردد در سال 2005 تعداد گردشگران بین‏المللى به رقم 937 میلیون نفر و تولید ناخالص این صنعت در جهان به 2/7 تریلیون دلار برسد. کشورهاى مختلف جهان سعى دارند که سهم بیشترى از این صنعت را به خود اختصاص دهند تا بر معضلات اقتصادى خود از قبیل بیکارى، کمبود منابع ارزى و… فائق آیند. ضرورت ایجاب مى‏کند که با شناخت استعددها و توانمندى‏هاى این صنعت در هر منطقه، گامى در جهت تقویت این صنعت برداشته گردد. (فرزانه، 1389 :1)

تهران، به لحاظ دارا بودن جاذبه‏هاى مذهبى (زیارتى)، علمى، تاریخى و فرهنگى، یکى از مراکز غنى کشور محسوب مى‏گردد. وجود سه مجموعه فرهنگی، تاریخی: نیاوران، سعدآباد و گلستان مانند آثار تاریخى و فرهنگى تهران می باشد که مى‏تواند هزاران گردشگر داخلى و خارجى را جذب نماید. پس انجام یک پژوهش در مورد موقعیت مجموعه‌های گردشگرى این شهر به‌عنوان پایتخت جمهوری اسلامی ایران و شناخت امکانات بالفعل و بالقوه و تأثیر آنها در رونق گردشگری ضرورى می‌نماید. (سینایی، 1378ص 27)

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه ارشد: توسعه مدل جدیدی برای پیش بینی قابلیت اعتماد محصولات بر اساس رویکرد بیز

از سوی دیگر، یافته‌های این پژوهش می‌تواند از سوی مسئولین و متولیان صنعت گردشگری در برنامه‌ریزی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها مورد بهره‌برداری قرار گیرد.

1-3- اهداف پژوهش:

  • مطالعه معضلات و موانع موجود در توسعه گردشگری مجموعه‌های فرهنگی
  • مشخص کردن تأثیر مجموعه‌های فرهنگی بر جذب گردشگر
  • مشخص کردن تأثیر مجموعه‌های فرهنگی سعدآباد، گلستان و نیاوران بر جذب گردشگر و توسعه گردشگری در شهر تهران

1-4- سؤالات پژوهش:

  • معضلات و موانع موجود در توسعه گردشگری مجموعه‌های فرهنگی چیست؟
  • تأثیر مجموعه‌های فرهنگی بر جذب گردشگر چیست؟
  • تأثیر مجموعه‌های فرهنگی بر توسعه صنعت گردشگری چیست؟

1-5- فرضیات پژوهش:

1- مدیریت مجموعه‌های فرهنگی، تاریخی تهران در حال حاضر، هم به لحاظ اندازه دانش و تخصص مدیران و کارشناسان و هم به لحاظ اخلاق و شیوه برخورد با گردشگران در وضعیت مطلوبی قرار ندارد و این موضوع با کاهش گردشگران ارتباط مستقیم دارد.

2- تقویت و اصلاح مدیریت مجموعه‌ها و افزایش سطح دانش تخصصی کارشناسان ذی‌ربط و اصلاح اخلاق و رفتار آنها با گردشگران با افزایش انگیزه گردشگران و رونق گردشگری در این سه مجموعه ارتباط مستقیم دارد.

1-6- پیشینه پژوهش:

با مطالعه‌های به‌اقدام آمده تاکنون در ارتباط با موضوع آن‌گونه که این رساله مدنظر دارد تحقیقی صورت نگرفته می باشد. اما به لحاظ ارتباط غیرمستقیم با موضوع مقالات و پژوهش‌های معدودی انجام شده می باشد که به‌نوعی بعضی از ابعاد موضوع این رساله را پوشش می‌دهد که در زیر به بعضی از آنها تصریح می گردد:

  • فرامرز، مرتضی. و سرپرست، عباسه. (1389)، «تأثیر گردشگری در فرآیند همگرایی فرهنگی کشورهای اسلامی»، در «مجموعه مقالات چهارمین کنگره بین‌المللی جغرافیدانان جهان اسلام»، زاهدان، 27-25 فروردین 1389.

نویسندگان این مقاله تحقیقی، بیشتر به تأثیر اقتصادی گردشگری توجه نموده و عقیده دارند که: تقویت روحیه گردشگری در مردم یکی از عوامل مهم توسعه اقتصادی می باشد که تأثیر به سزایی در اصلاح توزیع درآمد بین شهر و روستا و بین شهرهای مختلف کشور دارد. توسعه صنعت حمل و نقل، هتلداری، توسعه صنایع بومی در نواحی گوناگون کشور، توسعه شبکه بانکی برای تسهیل معاملات و نقل و انتقال وجوه و تأمین امنیت ملی از طریق همگرایی فرهنگ‌ها همگی از ثمرات افزایش جابه‌جایی کوتاه مدت جمعیتی در قالب گردشگری می باشد. اما نباید فراموش نمود که محور دیگری که ما در آن بسیار قوی هستیم و بسیاری از کشورهای پیشرفته صنعتی و ثروتمند به‌شدت ضعیف‌اند، میراث فرهنگی و سوابق تاریخی می باشد. در این پژوهش تأکید شده می باشد که فرهنگ ما نقطه قوت ماست و تاریخ ما، زیبایی‌های طبیعت، وسعت کشور و تنوع آب و هوای آن و به‌ویژه هنر ایرانی سرمایه‌ای عظیم برای صنعت گردشگری  ایران می باشد. البته در این پژوهش به مجموعه‌های سه‌گانه موضوع رساله حاضر نپرداخته می باشد اما به نکات کلی و کلیدی مفیدی در راستای گسترش صنعت گردشگری ایران تصریح کرده می باشد.

 

  • ICOMOS,(1999), INTERNATIONAL CULTURAL TOURISM CHARTER. 8TH Draft, for Adoption by ICOMOS at the 12th General Assembly, Mexico, October 1999.

منبع مهم دیگر در ارتباط با گردشگری، منشور گردشگری فرهنگی می باشد که توسط ایکوموس، شورای بین‌المللی آثار و سایت‌های تاریخی[1] در اکتبر 1999 در دوازدهمین مجمع عمومی این شورا در مکزیک ارائه شده می باشد. این منشور تصریح دارد که: میراث طبیعی و فرهنگی یک ذخیره مادی و معنوی می باشد که داستان توسعه تاریخی (جامعه) را بازگو می کند. این میراث نقشی مهم در زندگی مدرن دارد و بایستی برای عموم به لحاظ عینی، فکری و یا احساسی قابل دسترس باشد.

این منشور به حفاظت از بناهای تاریخی و ارتباط بین میراث فرهنگی و گردشگری و شش اصل حمایتی از این میراث و نیز از گردشگران را مطرح کرده می باشد.

 

3- بعضی دیگر از پژوهش‌های انجام شده در زمینه صنعت گردشگری

«توماس رادری»[2] (106-100: 2006 Rhodri et al,)، مهرانی (مهرانی، ۱۳۷۴) و راه چمنی (راه چمنی، ۱۳۸۳) در پژوهشی به این نتایج دست یافتند که با برنامه‌ریزی و اجرای دقیق مدیریت بازاریابی می‌توان تا حدود زیادی درآمد ارزی توریسم را افزایش ، درآمدهای خارجی را متنوع و کشور را از آسیب‌پذیری ناشی از نوسانات قیمت نفت حفظ نمود . همچنین در نظر داشتن توجه بازاریابی می‌تواند راه‌حلی برای افزایش جذب گردشگران باشد. «زهرر»[3] (339-332: 2009 Zehrer,)، ناصری (ناصری ،۱۳۷۵) و ملک اخلاق (ملک اخلاق، ۱۳۸۲) در پژوهش‌های خود نتیجه‌گیری کردند که ارتباط معناداری بین ابعاد سیاست‌گذاری و ابعاد بازاریابی هست و همچنین عمده‌ترین معضلات و موانع صنعت جهانگردی کشور موانع تشکیلاتی و سازمانی، وجود سازمان‌های موازی، عدم هماهنگی بین سازمان‌های دست‌اندر‌کار گردشگری در کشور می باشد. زاهدی(زاهدی ، ۱۳۷۷، ص5۳-4۳) در تحقیقات خود عنوان کرده ‌می باشد که می‌توان با اتخاذ سیاست‌های توزیع امکانات گردشگریی در سطح کشور به‌نحوی که با ایجاد جاذبه‌های متنوع برای جهانگردان از تراکم بی‌رویه و هجوم به نقاط مشخص گردشگری جلوگیری به‌اقدام آورد. همچنین برنامه‌ریزی‌های متمرکز در سطح ملی در خصوص گردشگری نمی‌تواند به‌گونه کارا و مؤثری اقدام کند و بهتر می باشد از نظام غیر متمرکز بهره گیری گردد . «ویلیامز»[4] (491-482ص 2006 Williams,) و صردی ماهکان (صردی ماهکان، ۱۳۸۰) در پژوهشی به این نتیجه دست یافتند که وضعیت اماکن تاریخی آثار باستانی، تسهیلات اقامتی و ایجاد دفاتر بازاریابی و اطلاع‌رسانی از عوامل مؤثر در توسعه صنعت گردشگری می باشد . مدهوشی و ناصرپور (مدهوشی و ناصرپور، ۱۳۸۲، 58-22) با ارائه مقاله‌ای نتیجه‌گیری کرده‌اند که بین تعداد مراکز تصمیم‌گیری و توسعه نیافتگی صنعت گردشگری، اشکال بازاریابی و توسعه نیافتگی، اشکال امکانات زیربنایی و خدمات گردشگری و توسعه نیافتگی و بالاخره فقدان فرهنگ پذیرش گردشگر و توسعه نیافتگی صنعت گردشگری ارتباط مستقیم و معناداری هست. «گیل مور»[5] (87-22: 2002 Gilmore,) در پژوهشی به این نتایج دست پیدا نمود که حفظ، نگهداری، مرمت، توجه بیشتر به جاذبه‌های گردشگری، تأکید بر بهره گیری از معماری سنتی در ساخت اماکن گردشگری و ایجاد زیر ساخت‌های مناسب می‌تواند به افزایش ورود گردشگران و توسعه صنعت گردشگری منجر گردد. «یوزاما»[6] (2008Uzama,) شجاعی و نورالدین (شجاعی و نورالدین،۱۳۸۶، ۸0-۸8) با ارائه مقاله‌ای نشان دادند که توسعه گردشگری در بر گیرنده در نظر داشتن ابعاد توسعه در تمامی سطوح فردی، هدایت سرمایه‌ها، جهت‌گیری پیشرفت فناوری و تغییر ساختاری و نهادی می باشد که با نیازهای حال و آینده گردشگران سازگار باشد.

1-7- نوع پژوهش:

این پژوهش به‌لحاظ هدف، کاربردی می باشد. زیرا انتظار می‌رود متولیان و مسئولین صنعت گردشگری از نتایج یافته‌های آن در برنامه‌ریزی‌ها و تصمیم‌گیری‌های مرتبط با گردشگری بهره گیری کنند. از سوی دیگر، به‌لحاظ روش توصیفی، اکتشافی می باشد. زیرا به کشف ویژگی‌ها و توصیف موقعیت مجموعه‌های سه‌گانه فرهنگی، تاریخی تهران می‌پردازد.

1-8- روش پژوهش:

     این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی و تحلیلی و از نوع کیفی می باشد که به دو شکل مطالعات اسنادی-کتابخانه‌ای و مطالعه‌های میدانی انجام شده می باشد.. بدین‌ترتیب که آغاز جهت روشن شدن ادبیات موضوع پژوهش و تدوین مبانی نظری و سوابق پژوهش از مطالعات نظری بهره گرفته گردید که با رجوع به کتابخانه‌ها و بهره گیری از کتب، پایان‌نامه‌ها و مقالات نگاشته شده، مرحله اول پژوهش به انجام رسید. در ادامه در پی یافتن پاسخ به سؤالات پژوهش و دست‌یابی به اهداف مورد نظر اقدام به تدوین پرسشنامه در راستای موضوع مورد بحث گردید.  همچنین برای عمق‌بخشی و افزایش اعتبار پرسشنامه، برای تکمیل اطلاعات پرسشنامه‌ها از مصاحبه  بهره گیری گردید.

 

1-9- محیط پژوهش: این پژوهش در قلمرو محیطی مجموعه‌های فرهنگی، تاریخی شهر تهران انجام شده می باشد.

1-10- متغیرها:

             در این پژوهش، مدیریت مجموعه‌های فرهنگی، تاریخی شهر تهران به‌عنوان متغیر مستقل و توسعه و رونق گردشگری شهر تهران به‌عنوان متغیر وابسته می باشد. سایر متغیرها مانند گردشگران، صنعت گردشگری و میراث فرهنگی به‌عنوان متغیرهای میانجی و تأثیرگذار هستند.

1-11- چارچوب پژوهش:

پژوهش و برنامه‌ریزی در ارتباط با صنعت گردشگری می‌تواند معطوف به گرایش‌های مختلف باشد. در اینجا به چند گرایش عمده تصریح می گردد:

– گردشگری زیارتی و مذهبی

– گردشگری طبیعت(طبیعت‌گردی)

– گردشگری بازرگانی و کسب و کار

– گردشگری علمی

– گردشگری معطوف به اوقات فراغت

متناسب با هر یک از اهداف و مقاصد گردشگری، چارچوب نظری پژوهش متفاوت می باشد. چنانچه پژوهش صرفاً در خصوص گردشگری زیارتی و مذهبی باشد، مبانی نظری مربوط به انگیزه‌ها، اعتقادات و کنش‌های مذهبی مورد مطالعه قرار می‌گیرد. در این رساله، موضوع پژوهش ابعاد چندگانه‌ای از اهداف و مقاصد گردشگری مانند ابعاد زیارتی، علمی، بازرگانی، تفریحی به‌گونه توأمان مورد مطالعه قرار می‌گیرد. پس پژوهش و مطالعه معطوف به این مسئله در شهر تهران و مجموعه‌های سه‌گانه فرهنگی، تاریخی می‌باشد. پس مبانی نظری آن پیرامون دو رویکرد اصلی شکل می‌گیرد:

الف: رویکرد عرضه و تقاضا

ب: رویکرد امکان سنجی و اصلاح

 

– رویکرد عرضه و تقاضا

در این رویکرد صنعت گردشگری به مثابه یک ساز و کار توسعه اقتصادی و اجتماعی در نظر گرفته می گردد که ناشی از اثر‌گذاری و ارتباط متقابل تقاضای گردشگری و عرضه آن می باشد.

گردشگرانی که معمولا به مکانی خاص به علت های شغلی، زیارت اماکن مقدس و یا تفریحات و گذراندن اوقات فراغت مسافرت می‌کنند در واقع تقاضا‌کنندگان اصلی امر گردشگری هستند. عوامل جذب‌کننده منطقه‌ای، جاذبه و اثر‌گذاری یک مکان مذهبی خاص، شرایط اقلیمی و محیط زیست و زیبایی‌های طبیعی و تسهیلات و امکانات تفریحی و شهری، سطح قیمت‌ها، همگی عرضه گردشگری را شکل می‌دهند. مطالعات نشان می‌دهد که مشخصاً گردشگری هم از طرف تقاضا و هم از سوی عرضه هدایت می گردد.(دالس ویل، 1387: 43)

عرضه گردشگری در واقع کالائی تولید می کند که آن را «محصول گردشگری» می‌نامیم. برای رسیدن به محصول گردشگری نیاز به تأسیسات زیربنایی و روبنایی جهانگردی می باشد.

 

 – رویکرد امکان سنجی و اصلاح

فرایند برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری در صنعت گردشگری با هدف اصلاح فرایندها و رونق و توسعه این صنعت منوط به شناخت امکانات و قابلیت‌ها می باشد. در این راستا، موقعیت، کیفیت، ویژگی عملکردی و سایر عوامل موثر نقاط جذب گردشگر، مطالعه و پس از آن نقاط ویژه و مهم مورد ارزیابی و مطالعه کیفی قرار می‌گیرد. همچنین ارزیابی، طبقه‌بندی و ترکیب افراد و گروه‌های اجتماعی گردشگری و چگونگی بهره گیری از آنها از مجموعه فضاهای جاذب گردشگری، اقامتی و پذیرایی و تأسیسات زیربنایی جزو اهداف این بخش می‌باشد. ارزیابی اهداف طرح توسعه و رونق گردشگری شهر نیز از طریق شناخت قابلیت‌های توسعه و رفع موانع و کمبودها در این بخش حاصل می گردد.

1-12- جامعه آماری:

[1] ICOMOS: International Council on Monuments and Sites

[2] Rhodri, Thomas

[3] Zehrer, Anita.

[4] Williams, Alistair.

[5] Gilmore, J. H.

[6] Uzama, Austin.

(ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

تعداد صفحه : 151

قیمت : 14700تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می گردد.

پشتیبانی سایت :               serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  *** ***